Modern ve çağdaş olmak hepimizin arzuladığı temel bir yaşama biçimidir. Bunu ertelemek ve planlamamak beceriksizliktir. Ve sonu eziyet çekmektir.
Ama modernleşme ve çağdaşlaşma derken de bütün varlığımızla yeni olarak gördüğümüz her şeyi alıp yaşantımıza uyarlamak ne derece akılcıdır?
Batı dediğimiz genel felsefe bizi ne kadar yükseltiyor veya ne kadar batırıyor?
Batıdan gelen her değişim insanlık için değişmez bir doğru mudur?
Veya alacağımız bu yeni uygulama bizin sosyal  ve kültürel yapımıza uyuyor mu?

Yeni olan her şey yenidir diye asla alınmak zorunda değildir. Dünyanın her ülkesinde bu kural kesindir de bize gelince maalesef biz onu rafa kaldırırız.
Yeni gördüğümüz bir uygulamayı hemen kapıveririz.  Bize ne fayda sağlayacak ne zarar getirecek hiç düşünmeyiz.

Efendim batıda insan hakları sonsuz derece de genişmiş. Biz de bu anlayışa sahip olursak çağdaş ve medeni olurmuşuz. Bu nedenle gençlerimize biraz daha hoşgörülü davranmalıymışız…
Evet davranalım da batı bu serbestliğe bir sınır getirme çabasında olunca niçin görmezden geliyoruz?
Genç bir delikanlı veya sosyete(!?) vatandaşımız bir kız arkadaşıyla yıllarca süren bir seviyeli (!) arkadaşlık yaşıyor. Kızımızın ailesi bunu sorgulamıyor. Hatta biç çağdaş bir aileyiz diye de kendine bir üstünlük sağlamaya çalışıyor.
Oğlanın ailesi bu durumdan pek yorum çıkarmaya çalışmıyor. Ona da belki rahat geliyor. Bayram seyran günlerce erkeğin evinde kalan hatta aylara ve yıllara uzanan bu düzeyli(!) birliktelik sonrasında kızımız ikinci ve üçüncü seviyeli birliktelikler yaşayabiliyor. Modern ve çağdaş ya ailemiz…
Gelişen olaylar sonrasında bakıyorsunuz cami avluları doğumhaneye dönmüş, çocuk yurtları kapılara kadar çocuk dolu…
Bu modernlik mi yoksa Lut Kavmiyle yarış haline girmek mi?
Avrupa özellikle bu gidişe son vermek için seviyeli birliktelikleri nikahla taçlandırmak için özel uygulamalar yapıyor.
Ahlaki çöküşün toplumları yok edeceğini anlatan nice programlar uygulamaya konuyor.
Biz bunları gördüğümüz halde kendimizi bu salaş meraktan, korkunç çöküşten çekip çıkarmak adına öz değerlerimize sarılmayı düşünmüyoruz.
Eğer bu düşünceye dönüş yapmayı söyleyen olursa hemen mürteci olmakla, yobaz ve gerici olmakla suçluyoruz karşımızdakini. Savunduğumuz temel sav da şöyle beyinlere kazınmaya çalışılıyor:
“Biz laik ve demokratik bir toplumuz. Çağdaş ve modern düşüncenin karşısına çıkacak her düşünceyi reddederiz.”
İşte çok basit bir teori; Yani biz her türlü ahlaksızlığı yapma hakkına sahibiz.
Soysuzlaşmanın hiçbir dönemde modernlikle ve çağdaşlıkla ilgisi olamaz.
Ahlâkî değerlerin yozlaştırılmasıyla gelecek nesillerin ne idüğü belirsiz hale getirilmesi yarınlar için büyük sosyal çöküşle üretecektir.
Irza geçmeler, kardeş ve ana baba ve eş katletmeleri, her türlü aile içi ahlâk dışı ilişkiler, bireylerin birlikte oldukları alanlarda birbirlerine antipatik tavırları…
Paranın çok olmasıyla modernlik satın alınmaya kalkılması öyle bir an gelir ki kırılan bir avizeyi toplayamadığınız gibi asla tamir olmayan durumları ortaya çıkarır.
DAMLA: Modernleşirken ilkel bir hayat tarzına ulaşıvermek akıl işi değil aptallıktır. Yaman

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."