Okulumuzun kıymeti arttıkça öğrenci sayımız da arttığı için bu yıl son noktada patlama yaşıyoruz.
Dünya genelinde mesleki ve teknik eğitim büyük bir patlama yaşamakta.
Gelişmiş dünya ülkelerinde (Bizim Hollanda’da gördüğümüz) lise eğitimi hemen ilköğretimde ayrılıyor. Okulun verdiği rapora göre öğrenci düz liseye kayıt yaptırıp akademik eğitim alıyor.
Başaramaz ise hemen mesleki eğitime aktarılıyor. Alamadığı teknik dersler takviye edilerek kavratılıyor.
Öğrenci Mesleki ve Teknik eğitimde başarılı olamazsa hemen bir alt grup olarak mesleki eğitim merkezlerine gönderiliyor. Orada da yapamayacak kişileri algılayabilecekleri ölçüde meslek edindirme kurslarına gönderiyor sistem.
Her öğrenci mutlaka lise eğitimi alacak diye bir kural yok. İlköğretim okullarındaki kurullar öğrencinin geçmiş yıllardaki kavrama ve becerisine göre onun gidebileceği okulları önüne koyuyor.
Veli çocuğunun daha üstün durumda eğitim alacağına eminse öğrenci bir sınava tabi tutuluyor. Başarılı olursa Lise’ye gidiyor.
Bizde Anadolu Liseleri bu işlevi yerine getiriyor gibi görünmekle birlikte artık bütün liselerimiz Anadolu Lisesi yapısına getirildiği için gene farklılıklar oluşmuştur. Şu lise daha kaliteli eğitim veriyor şu lise beş para etmez tavırları yerleşmeye başlıyor zaman içinde. Çünkü sonuçta bir Üniversite sınavı var.
Hollanda’da Üniversite sınavı yok. Lise mezuniyetine göre Üniversiteler hangi liselerden ve kaç puanla öğrenci alacağını açıklıyor ve lise mezunları da o okullara kayıt yaptırabiliyorlar.
Biz ne yapıyoruz? Üniversitelere girmek isteyen adayların yarısını açık olan okullara ve uzaktan eğitim veren okullara kayıt ediyoruz. Yarısı da kaldırım mühendisi olarak hayata atılıveriyorlar. kayıt 
Bu maalesef bizde tam olarak kavranmış değil. Her veli çocuğunun mutlaka lise eğitimi almasını arzuluyor. Elbette haklı ama ilköğretimde sınıfta kalma uygulaması olmadığından öğrenci çoklukla umursamaz bir tavırla ilköğretimi bitiriyor.
Okuma yazma bilip bilmemesi önemli değil. Yeter ki okula gelsin. Diplomayı alan veli de çocuğu gerçekten başarılı ve yüksek düzeyde puan almışsa iyi bir okula kayıt hakkı kazanıyor.
Diğerleri de bari meslek lisesine yazdıralım deyip geliyor teknik okullara. İki yıllık yüksek okullara doğrudan kayıt hakkı verildiği için bu gencimiz yirmi yaşında hayatında iki üç roman okumadan meslek lisesini de bitiriyor. Çünkü sistem burada da öğrenci çok çalışıp başarılı olmadan sınıfını geçmeden diploma veriyor.
Öyle ki meslek dersleri bile zayıf olduğu halde vatandaş diploma alabiliyor. Peki hayata atılmayı tam olarak becerebiliyor mu? Hayır. Çünkü iki yıllık okulu çoklukla ilk yıl terk ediyor. Temelde bir köşe taşı olmadığı için üstüne konan tuğlalar da gevşek kalıyor.
Biz hâlâ, çocuğum meslek lisesini bitirsin diye ayılıp bayılıyoruz.
Sorgulamıyoruz ki benim çocuğum bitirdiği okulu hak ederek bitirdi mi?
İşte o yüzden bizim okullar talep adına tavan yapıyor.
Sayın yetkililerimiz açıklamalarında “İlköğretimden orta öğretime kayıt oranı % 80 i aştı. Önümüzdeki yıl bu oranın en az %90 olmasını hedefliyoruz.” diyorlar. Ama şunu ortaya koymuyorlar; Meslek liseleri birinci sınıflarına kayıt olan öğrencilerinden ve diğer liselerden yüzde kaçı sınıfta kalıyor?
İşte bu ortamda biz bu yıl öğrenci patlaması yaşadığımızdan en az sekiz sınıfımız bu yıl Sanayi Sitesindeki  Mesleki Eğitim Merkezinde öğretim verecek.
Geçmiş yıllarda sırasıyla öğretmenler odasını sınıfa tahsis edip laboratuar yapmıştık. Merdiven boşluklarını saçla çevirip sınıf yaptık. İkili eğitim yaparak çözüm bulmaya çalıştık. Derken küçük tesviye atölyesini bölerek iki sınıf yapıldı. Ama artık kıpırdayacak hal kalmadığından bu yıl yeni kayıt olan dokuzuncu sınıfların tamamını Mesleki Eğitim Merkezinde öğretime tabi tutacağız.
DAMLA: İnanmayan bir gönül, içinde kuş bulunmayan bir kafese benzer. ABDÜLKADİR GEYLANİ

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."