Süslenmek, süslü gezmek koku vb şeyler sürünmek dinimizce haram değil. Ancak, zamanını ve zeminini tespit etmek şartıyla...

Sınırını aşmadan ve de çevreyi asla taciz edip olumsuz dikkat çekmeden bu malzemeleri kullanabiliriz.

Olumsuz tavır içindekileri kopyalayıp dış görünüşle dikkat çekme akıllı insanların işi olmamalıdır. Önemli olan dış görünüş değil iç güzelliğidir. Bakmayın birilerini yaptığı yakıştırmalarla tarihi tespitlerde bulunmaya;

Nasreddin Hoca bir düğün yemeğine gitmiş. Üstü başı biraz dağınık olduğu için yüz veren olmamış. O da gidip sırtına şatafatlı bir kaftan almış ve yeniden oraya gelmiş. Hemen onunla ilgilenilip baş köşeye oturtmuşlar. Hoca elindeki kaşığa aldığı yemekleri kaftanına dökmeye başlarken 'ye kürküm ye…' diyormuş. Diye anlatılır yıllardır.

Aslında anlı şanlı koskoca Nasreddin Hoca'nın tanınmaması pek akıl işi değil. Bu olayı zaman içinde belki de birileri maksatlı olarak uydurmuş olabilir.

Ama ne yazıktır ki yerleşik bir anlam kazandığı için taraftarı bol bir davranış haline gelmiştir.

Halbuki akıllı insanlar zarfa bakmak yerine mazrufa bakmayı tercih ederler. Yani dış görünüş her zaman gerçekleri yansıtmayabilir, önemli olan içi görebilme ferasetine sahip olmak ve de iç yapıyı gösterebilmektir.

Erzurumlu İbrahim Hakkı Efendi'nin veya Ragıp Paşa'ya söylediği rivayet edilen bir beyit vardır:

HARABAT EHLİNİ HOR GÖRME ŞAKİR,

DEFİNEYE MALİK NE VİRANELER VAR.

Bu beyitten hareketle çevremizde pek çok ilgilenmek istemediğimiz, beğenmediğimiz insanlar vardır. Ama onların yüreğini okumak istidadımız var mıdır ki onları hor görürüz.

Üstleri başları dağınık olabilir ama insanî değerlere olan hakimiyetleri bizde bulunan hangi faziletle ölçülecektir.

Bu yüzden ayağımızı sağlam basmak zorundayız.

Göz açıp kapayana dek geçen ömür macerasında insanlarla her zaman en iyi ilişkiler içinde olmak temel görevimizdir.

Yapmamız gereken iş ne ise, yapabilme gücümüzün elverdiğince yerine getirmek, insanları ayırımsız ve oldukları gibi kabul etmek ve de içlerine bakabilmek kalp huzuru ile yaşayabilmemize vesile olacaktır.

Gaflete düşerek insanların kıyafetlerine aldanıp da horlamak, değeri kendince sınırlar içinde kalmış olanları baş tacı etmek aslında kişilerin kendi kabahatlerindendir.

Ki kabahatini kabul eden insan da zaten bir feraset sahibi olma yolundadır. Yeter ki niyet halis olsun akıbet de hayır olacaktır.

Virane diye önemsemediğimiz bir yıkıntıda, zamanında gömülü bir küp altın olmadığını kim iddia edebilir.

İşte insanlar da aynı budur.

“Ậdem adam olmaz giydiği urbasıyla

Ậdem derviş olmaz tuttuğu asasıyla

Ne urba ne asadır ademe adamlıkta

Yüreğindeki nurdur adamın mayasıyla”  YAMAN

NOT: Yukarıdaki beyitin hikayesini yarın aktaracağım:

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."