Selman Kayabaşı’nın, Aralık 2009, İstanbul’da TİMAŞ Yayınları tarafından yayınlanan Muhafız adlı Romanında (sayfa: 212- 213*); Türk ve İslam Devletlerinin hep üstünde mevcut ve gizli bir ekipten oluşan Teşkilat’ın başı Affan bey, Hilafet nişanı olan sancağı Abdülhamit’e, ay- yıldızlı olanı ise Anadolu’da Kurtuluş Savaşı için görevlendirilen Mustafa Kemal’e (ATATÜRK) teslim ettikten sonra; “Evladım, Kemal!” diye başlayan konuşmasında, şunları belirtmektedir: “İslam milletleri, kendi bağımsız devletlerini kuracağı ve güçleneceği güne kadar Hilafet’i (İslami siyâsî ve hukukî yönetim makamına ve yönetime verilen isim: halifelik), yeni devletimizin uhdesinde (üzerinde) kalmak şartıyla askıya alınız. Makam-ı Hilafet için Anadolu’nun bağımsızlığı kafi değildir. Anadolu’da bir devlet kurmak da kafi değildir! Makam-ı Hilafet için bağımsız bir devlet olmak lazımdır! Yeni devletin padişahı da, komutanı da sen olacaksın. Hilafet makamını sana teklif edenler, Halife olman için baskı yapanlar çıkacaktır. Makam-ı Hilafet, ikinci bir emre kadar ne senindir, ne de senin işaret edeceğin birinin; bunu unutmayasın!” Kitabın tam adı; kapakta “Muhafız, Türkiye Cumhuriyeti’nden Rumeli ve Mezopotamya Birliği’ne” şeklindedir. Buradan yola çıkarak şahsi kanaatım; hilafet makamının, Rumeli ve Mezopotamya Birliği sağlandıktan sonra yeniden teşkil ve tesis edileceğine işaret edilmektedir. İslam tarihinde hilafet makamı, Peygamberimiz Hz Muhammet’in (sav) vefatı üzerine, 632 tarihinde Hz. Ebubekir’in halife seçilmesi ile başlamıştır. Moğolların Bağdat’ı ele geçirip, İslam devletine son vermesi ile halifeler Mısır’da Memluk Devleti içerisinde siyasi yetkiden yoksun, sembolik olarak görevlerine devam etmişlerdir. Halifeliğin temsilcisi 1517 yılından itibaren Yavuz Sultan Selim’in Mısır’ı ele geçirmesi ile Osmanlı Devleti hükümdarları olmuşlardır. Kurtuluş Savaşı sonunda siyasi iradeye tam manasıyla hükmedecek olan Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) saltanatın yanında halifeliğin de geleceğinin belirleyicisi olacaktı. Bu konuda kararını veren TBMM, 1 Kasım 1922’de saltanatı kaldırmış ama halifelik makamına dokunmamıştı. Saltanatı kaldıran TBMM halifenin durumunu da tartışmış ve halife konusunun da TBMM’nin iradesi ile belirlenmesi gerektiği üzerinde durulmuştu. Bu tartışmalar sürerken saltanatın kaldırılması ile saltanat yetkisi elinden alınmış olan Vahdettin’in 17 Kasım 1922’de Türkiye’yi terk etmesi, halifelik konusuna yeni bir boyut kazandırdı. TBMM hükümeti Diyanet işlerinden sorumlu bakanı Mehmet Vehbi Efendi 18 Kasım 1922’de Vahdettin’in gidişinin arkasından halifeliğin geçersiz hale geldiğini, boş kalan halifelik makamı için yeni bir halife seçimin yapılması gerektiğine dair fetva yayınladı. Ertesi gün; TBMM’ye verilen bir önerge ile, Vahdettin’in halifeliği düşürüldü. Yine; TBMM hükümeti aynı gün, halife seçimini gündeme aldı. Hemen adaylar tespit edildi ve oylamaya geçildi. Toplam 162 oyun kullanıldığı oylama sonuçları şu şekildeydi: *Abdülmecit Efendi: 148 oy, *Şehzade Abdürrahim (II. Abdülhamit’in oğlu): 2 oy, *Şehzade Selim (II. Abdülhamit’in oğlu): 3 oy ve *Çekimser: 9 oy. Yapılan bu oylama sonunda, Abdülmecit Efendi halife seçildi. Bu olayı ilginç yapan diğer bir konu ise, Hz Ali’den sonra ilk kez İslam tarihinde yine bir halifenin seçimle belirlenmesiydi. Abdülmecit Efendiye halife seçildiği hemen bildirildi. Abdülmecit Efendi, bu görevde bir yılı aşkın bir süre kalabildi. Çünkü halifelik makamı; yeni rejim için bir tehdit, yapılacak inkılaplar için ise engel olarak görülüyordu. Bu yüzden, her hareketi kontrol altında tutuluyor ve üzerinde geniş değerlendirmeler yapılıyordu. Nitekim; 3 Mart 1924'te TBMM'de kabul edilen bir Kanunla halifelik kaldırılmış ve Halife Abdülmecit, hanedan üye ve mensuplarıyla birlikte aynı gece yurtdışına çıkarılmıştı. Ancak; Kanunun gerekçesinde, ‘Hilafetin “şahs-ı manevisi” (tüzel kişiliği), TBMM’nin uhdesine devredilmiştir’ deniliyordu. Yani; bu, TBMM'nin karar alması halifelik makamının teşkil ve tesis edilebileceği şeklinde yorumlanmaktadır. Muhafız kitabına dönersek; yine söz konusu Teşkilat tarafından, Cumhurbaşkanlığı’na Vecdi Gönül yerine niye Abdullah Gül’ün seçildiğine dair gerekçeler (s. 110), “Yakın zamanda Hilafet’in tekrar inşası, komşu ülkelerle sınırların kaldırılması, Türk Dünyası’nın bir birlik etrafında buluşturulması gibi çok kritik konular” olarak sayılmakta ve Abdullah beyin ehil olduğu belirtilmektedir. Son ve somut olarak; bu konuda çok çarpıcı bir isim, Teşkilat’ın değişik birimlerinin yer aldığı Konağı gezerken, Affan bey tarafından şöyle verilmektedir: “Özellikle, MAKAM-I HİLAFET yazan kapıdan içeriye bakmak ve neler konuşulduğunu duymak istedi. Ekmeleddin Bey! MAKAM-I HİLAFET’te, İslam Konferansı Örgütü’nün başkanı Ekmeleddin İhsanoğlu vardı.” (*): http://www.timas.com.tr/kitaplar/edebiyat/roman/muhafiz.aspx

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."