Adamın biri “Kurban” konusunu anlatıyormuş: “Çocuğu olmayan Hz. Davut, Allah’a dua etmiş ve ‘Yarabbi, bana bir kız çocuğu ver, zamanı gelince onu sana kurban edeyim’ demiş... Dua tutmuş; Davut, kızının adını Ayşe koymuş... Gel zaman git zaman, çocuğun kurban edileceği zaman gelmiş. Hz. Davut kızı yatırmış, tam boğazını kesip kurban edecekken, Azrail gökten bir keçiyle çıkagelmiş ve ‘Kızı bırak, al bu keçiyi kurban et’ demiş...” Dinleyenlerden biri, artık dayanamamış, itiraz etmiş: “Yahu bunun neresini düzelteyim... Hz. Davut değil, Hz. İbrahim; kız değil, erkek; Ayşe değil, İsmail; Azrail değil, Cebrail; kurban edilen de, keçi değil, koç olacaktı!” İşte fıkranın konusunun yıldönümü olan 6 Kasım 2011 Pazar günü idrak edeceğimiz Kurban Bayramını içtenlikle kutlar, bu dini Bayramın halkımıza, İslam alemine ve tüm insanlığa sağlık, mutluluk ve barış getirmesini diler, herkese sevgi ve saygılarımı sunarım. Kurban kelimesi, “yakın olmak” anlamına gelen “kurbet” kökünden türemiş bir isimdir. Dolayısıyla kurban kavramı, “Allah’a yakın olmak için, O’na takdim edilen, rızasını kazanmaya vesile olan amellerin tümü”nü ifade etmektedir. Ayrıca; “Udhiyye” kelimesi de “Kurban” anlamına gelir. Bu nedenle; İslam alemi, Kurban Bayramı’nı, Eid Al-Qurban ile beraber, Eid Al-Adha olarak da adlandırmaktadır. “Kurbet” kökünden gelen bir kelime de “Akraba”dır. Doğal olarak; akrabalar içinde en yakın olarak da akla, ana- baba, yani ebeveyn başta ve sonra kardeşler, hala, teyze, amca ve dayı vb gelir. Bu itibarla; ebeveyn ve akrabalarımızı ziyaret için Bayramlar, çok önemli ve özel günlerdir. Bayram yaklaştıkça, iskontolu ve promosyonlu tatil ilanlarını afişlerde ve gazetelerde gördükçe içimi bir gam, keder, acı ve hüzün kaplar. Çünkü; bu ilanları değerlendirmek pahasına, göz ardı edilecek ve gözü kapıda, kulağı kapının zilinde kalıp hüsrana ve ihmale uğrayacak analar, babalar ve akrabalar aklıma gelir. Seyahat acentelerini suçlayacak değilim ki onlar, Bayram tatilini fırsat bilip kar güdüsüyle hareket ediyorlar ve daha fazla kazanmak istiyorlar. Allah, şöyle buyurmaktadır: “Onların (kesilen kurbanların) ne etleri, ne de kanları Allah’a ulaşmaz. Sizden yana, Allah’a erişen sizin takvanızdır (Allah’ın buyruklarını tutmaya zorlayan saygınızdır).” (Hac Suresi, 37. ayet) Takvanın bir parçası olarak “sıla-i rahim”; akraba ve yakınları ziyaret etme ve onların hallerini ve hatırlarını sorma ve gönüllerini alma anlamında bir İslam ahlâkı terimidir. Peygamberimiz Hz. Muhammet (sav) şöyle buyurmuştur: “Bir su içmekle de olsa sıla-i rahimde bulunun. Sıla-i rahim’in en üstün merhalesi, eziyet etmekten sakınmaktır.” (Bihar ül Envar, c. 74, s. 103) Hatta; bu konuda, şu yorum yapılmaktadır: “Hz. Hatice validemiz, çok akıllı bir kadındır ve o, sanki bir peygambere zevce (eş) olmak için yaratılmıştır. Peygamber Efendimizle ilk vahyin heyecanını paylaştığı dönemde, bu büyük kadın, peygamberimizin, (vahiy meleği) Cebrail’den ilk âyetleri aldıktan sonra ‘Kendimden korkuyorum.’ demesine mukabil; ‘Hayır, ebediyen Allah seni zâyi etmeyecektir. Şüphesiz sen sıla-i rahim yapıyor, ihtiyacı olanın elinden tutuyor, yoksula bakıyorsun...’ demiştir.” Öyle ki; bazı İslam âlimleri, “Sıla-i rahim farzdır, ilgiyi kesmek ise haramdır” demişlerdir. Zeyd İbni Erkam (ra) anlatıyor: Peygamberimizin ashabı: “Ey Allah’ın Rasulü dediler. Bayram günü kesilen şu kurban nedir?” “Bu, babanız İbrahim (as)’ın sünnetidir (yoludur).” buyurdular. Ashap: “Pekiyi, kurban kesmede bize ne gibi sevap var ey Allah’ın Rasulü” dediler. “Kurbanın her bir kılı için bir sevap.” buyurdular. Ashap tekrar: “(Kesilen kurban koyun kuzu gibi) yünlü ise ey Allah’ın Rasulü (sevap nasıl olacak)?” diye sordular. Efendimiz: “Yünün her bir kılı için de bir sevap var” buyurdular. Nitekim; Hanefi mezhebinde “vacip”, Şafii mezhebinde “sünnet” sayılan kurban kesmek, Peygamber Efendimizin çok önem verdiği bir ibadettir. Kurban, Kuran’ın en kısa suresi Kevser Suresi’nde zikredilmektedir: “İnna a’tayna kel- Kevser. (Gerçekten Biz, sana Kevser’i verdik.) Fesallli Rabbike venhar (Öyle ise Rabb’ın için namaz kıl, kurban kes.) İnne şanieke hüvel’Ebter (Sana buğz eden; şüphesiz ki zürriyetsiz (soyu kesik) olan, işte odur.)” Bu itibarla; inşallah bu ve her Kurban Bayramı, ulusça bizi, hem Allah’a, hem de ebeveyn ve akrabalarımıza yaklaştırmaya (kurbiyete) bir vesile, bir fırsat ve bir bayram olsun. Öyle ki; Alvarlı Lütfi Efendi’nin dediği gibi bir bayram olsun: “Mevla bizi affede, Gör ne güzel ıyd (bayram) olur, Cürm-ü hatalar (suç ve kusurlar) gide, Bayram o bayram olur.”

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."