Fethullah Gülen’in, düzenli olarak sohbetlerinin yayınlandığı www.herkul.org adlı internet sitesi bulunmaktadır. 24.10.2011 tarihli sohbetinde (Bamteli), Güneydoğu bölgemizdeki sorunun çözümünü İslam dini olarak göstermiştir. Sayın Gülen; “Milletimiz bir kere daha yürek dağlayan şehit haberleriyle sarsıldı. Terör hadisesini ve arkasından ülkemizde hakim olan genel havayı nasıl değerlendiriyorsunuz?” sorusuna verdiği cevapta, diğer bir ismi Said-i Kürdi olan Bediüzzaman Said Nursi’yi (BSN) örnek göstermiştir: “Bediüzzaman Hazretleri, o bölgenin insanıdır. Bir dönemde Ermeni Taşnaksiyonu’na karşı, talebelerini arkasına alıp gönüllü savaşan, Rus işgaline karşı alay komutanı olarak mücahede eden (savaşan), bacağı kırılan, esir düşen, Kosturma’da hapis kalan ve harikulade bir şekilde oradan kaçıp Türkiye’ye dönen, İstiklal Mücadelesi’ni destekleyen, kendisine Meclise girme yolu açılan, fakat siyasetle hizmet edemeyeceğine inanınca (Van’daki) Erek Dağı’nda inzivaya çekilen Üstat (BSN) Hazretleri, çeşitli bahanelerle senelerce zulüm görmüştür. ‘Seksen küsur senelik hayatımda, dünya zevki namına bir şey bilmiyorum. Bütün ömrüm; harp meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde geçti. Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı. Divan-ı Harplerde bir cani (cinayet işleyen) gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilattan (insanlarla görüşmekten) men edildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere maruz kaldım. Zaman oldu ki, hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eğer; dinim, intihardan beni men etmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti.’ diyecek kadar acı ve ızdırap yudumlamıştır. Fakat, katiyen olumsuz bir tavır sergilememiş ve milletin huzurunu kaçıracak hiçbir harekete izin vermemiştir.” Sohbetin bir yerinde de, vurucu şu cümleyi kullanmaktadır: “Bizim en büyük problemimiz, bizi birbirimize bağlayacak tutkal mahiyetindeki çok önemli bir dinamik olan dini değerlendiremeyişimiz olmuştur.” Yine; bu görüşünü teyit ve tekit etmek için, Bediüzzaman’ı örnek vermektedir: “Bediüzzaman Hazretleri, maruz kaldığı zulümlere rağmen hiç kimseyi zerre kadar incitmemiş, ‘intikamımı alın’ dememiş; hatta kendisine o teklifte bulunanlara şöyle cevap vermiştir: ‘Türk milleti, asırlardan beri İslâmiyet’in bayraktarlığını yapmıştır. Çok veliler yetiştirmiş ve çok şehitler vermiştir. Böyle bir milletin torunlarına kılıç çekilmez. Biz Müslümanız, onlarla kardeşiz, kardeşi kardeşle çarpıştıramayız. Bu şer’an (şeriatın gereği) caiz değildir. Kılıç, haricî düşmana karşı çekilir. Dâhilde kılıç kullanılmaz.’ İşte; bu sâlim (sağlıklı) düşünce, herkese mal edilmeliydi ama maalesef bu hususta muvaffak olunamadı.” Nitekim; İslam dini, sadece Doğu ve Güneydoğu insanıyla bağlanma adına değil, bütün Türkiye’nin sevgi, kardeşlik ve refahına giden yolda bir tutkal olarak değerlendirilememiştir. Ben; 29 yıldır, Türkiye’nin başkenti Ankara’da yaşıyorum; Ankara’nın ilçelerini de, Doğu ve Güneydoğunun birçok ilçesini de gördüm. Öyle ki; geri kalmışlık ve ihmal yönüyle, Ankara’nın bazı ilçelerinin, Doğu ve Güneydoğunun o ilçelerini arattığına tanık oldum. Bu itibarla; 74 milyon nüfusuyla Türkiye Cumhuriyeti’nin her bir vatandaşı, İslam dininin kardeşlik vurgusuyla, birbirinin etnik, dini ve mezhebi kimliğine karışmadan ve zarar vermeden, sevgi ve barış içinde birlikte ve kardeşçe yaşamalıdır. Son olarak; bunun sadece bir bölgenin insanı için değil, Türkiye’nin ihtiyacı olduğuna dair Necip Fazıl Kısakürek’in, İdeolocya Örgüsü kitabındaki (Tek Kelimeyle Kurtuluş Yolu) şu tespitlerini sizlerle paylaşmak istiyorum: “Evvelâ sahsını, sonra bütün Doğu âlemini kurtarması, daha donra da çepeçevre yeryüzüne ve insanlık kadrosuna sahip bir kurtuluş ifadesine varması için Türk milletin e gereken yol, en girift, en mahrem ve en iç kavranışıyla İslamiyet’tir. Gerçek ve büyük ifadesiyle 600 küsur senelik devletimizin (Osmanlı) yarısında tam ve sıhhatli bir arslan, yarısının ilk yarısında dişleri ve pençeleri iltihap içinde bir arslan benzeri, yarısının son yarısında ne dişi ve ne pençesi kalmış bir kafes aslanı hayatı süren milletimize, hele son bir asrın sahte ve büsbütün kaybettirici birkaç davranışından sonra düşecek en sağlam, en yeni ve en ileri şuur, ruhunun röntgen camını hangi çöplüğe atmışsa bulup çıkarmak ve onu bugüne kadar yapılmış her teşhisin yanlışlığı ve yalancılığı adına Yirminci Asrın güneşine tutmaktadır. İslâm vecd ve imanının, ana sütünden daha beyaz ve daha temiz çarşafı üzerinde Yirminci Asrın dünyasına ait şifalı ve zehirli ne kadar yemiş varsa hepsini silkeledikten sonra, bizden olan her şeyi çekici ve bizden olmayan her şeyi itici bir ana kıyas vâhidine sahip, sağ elimizde Allah’ın kul parmağı girmemiş biricik Kitabı (Kuran-ı Kerim) ve sol elimizse insanoğlunun olanca fikir ve iş kütüphanesi, ânî bir şahlanışla, kendi kendimizi bulma!... Kurtuluşumuzun ve dünya çapında kurtarıcılığımızın reçetesi sadece budur: Ve bu reçetenin temel unsuru İslâmiyet’tir. İşte, bugünden başlayarak kendimizi çerçevelemeye memur bildiğimiz muhteşem ve açıklığı içinde bir o kadar mahrem hakikat!”

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."