Biliyorsunuz; “Söz Meclisten Dışarı” deyimi; “Konuşmam arasında, hoşunuza gitmeyecek, kaba olabilecek, ağza alınması doğru olmayan sözler kullanacağım; ancak, bunların sizinle ilgisi yoktur” anlamında kullanılır. Meclis, celse gibi ayni kökten gelen kelimelerdir. Celse, günümüz Türkçesine oturum olarak çevrilmektedir. Meclis ise; hem “bir konuyu konuşmak veya görüşmek için yapılan toplantı”, hem de “bu toplantının yapıldığı yer, şûra” için kullanılmaktadır. Nitekim; Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni (Meclis) kastederek, bu yazımın başlığını çok önemli ve güncel bulduğum konuları muhtevi şekilde “Söz Meclis’ten İçeri” olarak koydum. Çünkü; Meclis’te bizleri temsilen milletvekilleri bulunmaktadır, yoksa milletin aslı ve asili biziz. İngilizce bir karikatürde; bir öğretmenin sınıfta “Demokrasi nedir?” sorusuna bir öğrenci: “Democracy is the freedom to elect our own dictators”, yani “Demokrasi, kendi diktatörlerimizi seçme özgürlüğüdür” şeklinde cevap veriyor. Günümüz modern ve çağdaş toplumlarında demokrasi anlayışı, “Katılımcı demokrasi” olarak vurgulanmaktadır. Katılımcı demokrasi için olmazsa olmaz şart ise, toplumda çok kuvvetli bir sivil duyarlılık, sorumluluk ve bilincinin mevcut olmasıdır. Sivil duyarlılığın yüksek seviyede olmadığı toplumlarda, katılımcı demokrasinin hayata geçmesi mümkün değildir; çünkü katılımcı demokrasi, olaylar ve olgular karşısında kendi haklarını koruyabilecek kadar duyarlılığa ve sivil bilince; bu duyarlılığı harekete geçirecek bir örgütlenmeyi yaratacak sivil kurum- kurumsallaşma kültürüne ve sonunda da tüm bu faaliyetleri yürütecek bilgiye dayalı sivil toplum oluşumlarına (Non Governmental Organizations: Hükümet Dışı Örgütler: NGOs- sosyal hareketler- birlik, dernek, meslek örgütleri gibi Sivil Toplum Kuruluşları: STK’lar- demokratik kitle örgütleri- protesto ve çıkar grupları) ihtiyaç duymaktadır. Yine; bu katılımcılık, yerel yönetimlerden başlayarak, okul meclisleri projesi ve belediyelerde öğrenci meclislerine ve e-demokrasiye (elektronik devletin etkin çalıştığı demokrasi anlayışı) kadar çeşitli biçimlerde halkın, Meclis’te genel seçimlerle vekillerine bıraktığı temsilde gördüğü eksiklikleri gidermesidir. Örneğin; www.tbmm.gov.tr web adresinde milletvekillerinin elektronik posta adresleri bulunmaktadır. Ancak; bu adresleri kullanan ve/ya mesajları dikkate alan ne kadar milletvekili vardır merak ediyorum, daha doğrusu dikkate aldıklarından kuşku duyuyorum. Başbakanımızın geçen hafta, “Villöz Adenom”, yani kalın bağırsak polipi teşhisiyle ameliyatından sonra Cumhurbaşkanının Meclis’e geri gönderdiği Şike Yasası konusunda yaşananlar, bana “Söz Meclis’ten İçeri” dedirtti. Öyle ki; Şike Yasası konusundaki Adalet ve Kalkınma Partisi’ndeki fikir ayrılığının, 1 Mart Tezkeresinin Uzatılmasında yaşanandan sonra meydana gelen 2. çatlak olarak dahi yorumlandı. Son olarak; anılan Yasa tasarısının, Cumhurbaşkanlığına gönderilmesinden sonra, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’e mektup yazarak bu yasayı tenkit ve şikayet eden, eski gazeteci, Gaziantep Milletvekili Şamil Tayyar, yasayla ilgili olarak referandum yapılmasını önerdi. Ancak; yasada referandumu gerektirecek bir durumun bulunmadığı, referandumun Anayasa değişikliklerinde söz konusu olduğu da belirtilmektedir. Ayrıca; referandumun her konu için gündeme getirilmesi de, Meclis’in, yani yasama işlevinin yavaşlamasına yol açacağı riskine de işaret edilmektedir. Fakat; bu tür fikir ayrılıklarının yaşandığı konularda Meclis’e bahşedilen ve belki sorumluluğunu azaltacak olan referandum seçeneği, bu aşamada katılımcı demokrasinin turnusol kağıdı olabilir. Gerçekte referandum veya halk oylaması, genelde anayasa değişikliği, yasaların kabulü veya çok önemli meselelerde halkın iradesini belirlemek amacıyla yapılan oylamadır. Referandum, halkın iradesi, idareye doğrudan doğruya yansımakta olduğu için, doğrudan demokrasinin güzel bir örneğidir. Türkiye’de çok az uygulanan referandum, gelişmiş ülkelerde sık sık uygulanır. İşte; 7 Aralık 2011 tarihli Milliyet Gazetesi’ndeki Fikret Bila’nın köşe yazısının başlığı (*) beni korkuttu: “Darısı uzun tutukluluğun başına!” Yani; nasıl ki Şike Yasası’nın kabulü ile Aziz Yıldırım gibilerin tutuklulukları kaldırılacak; bu yasaya istinaden, yıllarca demokrasinin, özgürlüklerin ve hukukun üstünlüğünün önünü tıkayanların yargılandığı Ergenekon davasından Silivri’de tutuklu bulunanların serbest kalmasını sağlayacak başka yasaların çıkarılmasının yolu açılacaktır.

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."