Adem Yavuz Arslan, Bugün Gazetesi’nin 30 Aralık 2011 tarihli (*) köşe yazısına “'Son dakika'larla geçen bir yıl daha” diye bir başlık koymuş. Yazısında, 2011 yılının en önemli 3 olayını şöyle sıralamıştır: “AK Parti'nin yüzde 50 oy aldığı seçim, futboldaki şike operasyonu ve Genelkurmay Başkanı ile kuvvet komutanlarının 'Balyoz soruşturmalarına tepki olarak' istifa etmeleri.” Devamında da, Türkiye tarihinde ilk kez görevdeki bir orgeneral; Bilgin Balanlı’nın tutuklanmasından, Arap Baharı’na kadar, diğer ulusal ve uluslar arası siyasi olayları sıralamaktadır. Hatta; Steve Jobs’ın ölümü de, yılın olaylarından zikredilmektedir. Yazıya; 2012’den beklenti olarak, yeni Anayasa ile son verilmektedir. Esasen; yazıdaki diğer tespitler, tam benim yazmak istediklerimden ibarettir. Ancak; yıl boyunca pek hissedemedik ama geçen yıl İstiklal Şairimiz Mehmet Akif Ersoy yılı idi. “Yeis (ümitsizlik) öyle bir bataktır ki, düşersen boğulursun. Azmine sarıl sımsıkı, bak ne olursun!” diyen Mehmet Akif Ersoy; Safahat adlı kitabında (s.209, Inkılap Yayınları, 1973 İstanbul), şu şiiriyle ümitsizliği şirk “Allah’a ortak koşma) ile eş tutarak, hepimizi ümide davet eder: “Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar. Me’yus (yeis içinde, ümitsiz) olanın ruhunu, vicdanını bağlar. Lanetleme bir ukde-i hatırdır ki çözülmez; En korkulu bir cani gibi yeisin yüzü gülmez. Madem çirkinliği birdir, yeis ile şirkin, Madem ondan daha mel’un (lanetlenmiş), daha çirkin, Bir seyyie yoktur sana ey unsur-u iman! Nevmid (ümitsiz) olarak rahmet-i Bari-i Hüda'dan, Hüsrana rıza verme, çalış, azmi bırakma; Kendin yanacaksan bile evladını yakma!” Alemde ziya kalmasa halk etmelisin (yaratmalısın), halk! Ey elleri böğründe yatan adam kalk, artık kalk!” Bu konuda bir söz vardır: “Çaresizseniz, çare sizsiniz, Ümitsizseniz, ümit sizsiniz.” Toplum, bireylerin toplamıdır. Birey olarak; yaşadığımız müddetçe, gelecekten ümidimizi kesmemeliyiz, çevremize de ümit aşılamalıyız. Bu dünyaya, karamsarların ve kötümserlerin bir faydasının ve katkısının olduğunun ne geçmişte örneği vardır, ne de gelecekte örneği olacaktır. Ancak; Allah’a kullukta ve Allah’ı sevmekte bir ölçü vardır. Arapça ifadesiyle “havf ve reca muvazenesi”, yani “korku ve ümit dengesi” içinde insan, Allah’a kulluk etmeli ve Allah’ı sevmelidir. O’nun engin rahmet ve merhameti ile ümitlenmeli, ancak yine O’nun Kahhar (kahredici), Müntakim (intikam alıcı) ve Cebbar (cebir ve zor kullanan) isimlerinin dehşetinden korkmalıdır. Teşbihte (benzetmede) hata olmazsa; bu ilişki, yeni emeklemeye başlamış bir çocuğun annesini sevmesi gibi, annesinden korksa da, onun kucağında ve kollarının arasında olmayı istemesi ve sevmesi gibi bir ilişkidir. Aslında Allah’a kulluk, O’nun rızasını kazanma dışında hiçbir amaca dayandırılamaz. Büyükler, çok güzel bir örnek verirler: “Sırf cenneti kazanmak için kulluk edenler, Abd-ul Cennet’tir, yani Cennetin Kulu’dur. Yine; sırf Cehennem korkusuyla Allah’a kulluk edenler ise, Abd-un Nar’dır, yani Cehennemin Kulu’dur. Ama sırf Allah rızasını elde etmek için kulluk edenler, Abdullah, yani Allah’ın Kulu’dur.” İşte, yeni bir yıla girerken ümit, yalnız başına bir anlam taşımayabilir. Yani ümit, gereklidir ama yeterli değildir. Ümitli olmak için, bir donanım ister. Örneğin; 7 sene Tıp Fakültesi’ni okumayan bir insanın doktor olmasını beklemesi ve şehrin merkezinde bir ofis açma ümidi taşıması ne kadar anlamlı ve mantıklıdır? Ümidimizi destekleyecek, pekiştirecek faaliyet ve hamlelerde bulunmak gerekir. Zaten; ümit, bunun için vardır. “Karanlığa kızmaktansa, bir mum yak!” sözü, karamsar olmayan insanların aktif olması gerektiğini ima eder. Yanılmıyorsam; İsmet İnönü’nün 50’sinden sonra İspanyolca öğrendiğini okumuştum. 2012, Avrupa için parlak yıl olmayacak gibi görünse de, Çin’in önü olmaz yükselişinin gerçekleşeceği bir yıl olacaktır. Nitekim; yakın bir gelecekte Çin’in de, Türkiye’nin artan oranda ticari bir partneri olması kaçınılmazdır. Çince bilenlerin değeri ve istihdam şansı artacaktır. Dolayısıyla; okurlarıma Çince öğrenmeyi tavsiye edebilirim. Peygamberimizin (sav) “İlim, Çin’de de olsa alınız” sözü, sanki bugünün bir hedefi haline gelmiştir. Neyse; daldan dala atlayarak, buraya kadar, bu yeni yılın ümit dolu bir yıl olmasını anlatmak istedim. Bu itibarla, ümitvar okurlarımın yeni yılını gönülden kutlar, ülkemiz ve dünyamız için refah, barış ve mutluluk getirmesini dilerim.

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  do not notifynotify Başlıkk:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."